سایت آتش نشانی | سايت دانشجويي ايمني و اتش نشاني

درباره سايت
سايت دانشجويي ايمني و آتش نشاني اولين سايتي است كه به صورت تخصصي در رشته ايمني و آتش نشاني قدم برداشته است
موضوعات
آرشيو
پنل کاربري
نام کاربري :
پسورد :

عضويت در سايت

نام کاربري :
پسورد :
تکرار پسورد:
ايميل :
نام اصلي :
آمار سايت
» امروز : 0
» ديروز : 0
» افراد آنلاين : 2
» همه : 344024
پيوندها
لينک هاي روزانه
لينكي ثبت نشده است » عشق من
» آرتـــا کد
» بيگ تـــــم
تبادل لينک اتوماتيک
لينک :
خبرنامه
براي اطلاع از آپيدت شدن وبلاگ در خبرنامه وبلاگ عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود
عضويت لغو عضويت

آخرين مطالب
برترين مطالب
مطالب تصادفي
لينک هاي تبادلي
فاقد لینک
چت باکس
ديگر امکانات
Blogger Tricks
  • سایت ابزاردهی
  • (بهترین لینک باکس)
    تحلیل آمار سایت و وبلاگ
    پشتيباني
    قدرت گرفته از: بيگ سايت
    ترجمه شده توسط :بيگ تم
    تبليغات متني

    امداد و نجات در خونريزي ها



     

    امداد و نجات در سوانح {زخم و خونريزيها}

    اثرات خونريزي در بدن

    اثرات كلي از دست رفتن خون عبارتند از:

    1- از دست رفتن گلبول هاي قرمز به كاهش اكسيژن رساني به بافتها منجر مي شود.

    2- كاهش در حجم خون سبب كاهش فشار خون ميشود.

    3- سرعت پمپاژ قلب جهت جبران فشار خون كاهش يافته، افزايش مي يابد.

    4- كاهش در قدرت ضربان قلب.

          خونريزي هاي خفيف و آرام معمولا بي خطر بوده و علائم عمومي ايجاد نمي كنند.

    عدم رسيدگي فوري در خونريزي هاي متوسط( كه تا حدود 1 ليتر خون از دست

    مي رود)، منجر به بروز حالت شوك مي شود.

         در خونريزي هاي شديد، امكان بروز مرگ در عرض چند دقيقه نيز وجود دارد.

    دستگاه گردش خون :

    دستگاه گردش خون از مهمترين سيستمهاي بدن ميباشد كه از سه جزء اصلي زير تشكيل شده است :

      1- قلب      2- رگها       3- خون

      وظيفه اين دستگاه انتقال مواد غذائي واكسيژن به سلولهاي بدن وهمچنين انتقال مواد دفعي ودي اكسيد كربن سلولها به اندامهاي دفعي مي باشد

     

    علائم ونشانه هاي خونريزي

    به صورت واكنشي و براي جبران خون از دست رفته، خون كمتري به قسمتهاي كم اهميت تر مثل پوست، مي رسد و به همين دليل رنگ پريدگي پوست و مخاطها جزو علايم شايع خونريزي است. در مراحل اوليه و يا  خونريزي هاي خفيف به جز رنگ پريدگيهاي مختصرپوست و افزايش تعداد ضربانقلب علايمي ديده نميشود ولي با افزايش شدت خونريزي علايم زير ظاهر ميشود:

    1-  تشنگي

    2- ضعف،  بي حالي،بي قراري و پرخاشگري

    3-تند شدن ضربان قلب و ضعيف شدن نبضهاي محيطي

    4-عرق سرد روي پيشاني

    5-تنفس سريع و سطح

    6-تهوع و استفراغ

    7-افت فشار خون

    8- خواب آلودگي

    9-احساس سبكي سر، سرگيجه و سردي پوست

    10-احساس سرما

    11-  وجود علايم خاص خونريزي در ارتباط با بعضي از قسمت هاي بدن مثلا خونريزي جمجمه، درون قفسه سينه يا شكم و         

    12- مشاهده خروج خون از زخم در موارد خونريزي خارجي    

     ــ به خاطر كاهش رسيدن خون اكسيژن دار به مغز، فرد دجار خواب آلودگي، گيجي، سياهي رفتن چشمها و يا اضطراب و بي قراري مي شود.

    انواع خونريزي:

    با توجه به نوع عروق آسيب ديده، خونريزيها به سه دسته تقسيم مي شوند:

           1) خونريزي سرخرگي: اين نوع خونريزي به دليل سرعت زياد جريان خون به صورت جهنده و با فشار زياد است.رنگ خون به دليل محتواي اكسيژن بالا قرمز روشن است.

         اين نوع خونريزي به آساني مهار نميشود. درموارد قطع عضو به دليل ضربه ممكن است سرخرگ به طور كامل و شديد منقبض شده و خونريزي قطع گردد.

           2 ) خونريزي سياهگي: سياهرگها شامل خون تيره بوده و جريان خون در آن آرام است و در نتيجه اين نوع خونريزي بدون جهت و فشار بوده و آسانتر از خونريزي سرخرگي مهار ميشود. يكخطر جدي خونريزي سياهرگي، ورود هوا (مكش هوا ) به درون خون و بروز مرگ ناگهاني است. اين موضوع خصوصا در مورد خونريزي از سياهرگهاي بزرگ گردني صادق است. گر چه خون از درون سياهرگهاي آسيب ديده بدون جهش خارج مي شود و ميتوان با فشار ملايم آنرا مهار كرد، ولي در موارد آسيب به سياهرگهاي بزرگ امكان وقوع خونريزي شديد و غير قابل مهار وجود دارد.

          3 ) خونريزي مويرگي: خون موجود در مويرگ ها مخلوطي از خون سرخرگي و سياهرگي است. خون معمولا از زخم نشت مي كند و مقدار خون از دست رفته نيز كم است. معمولا فشار روي زخم براي مهار خونريزي كفايت مي كند و در بسياري مواقع حتي بدون درمان، روي زخم خودبه خود لخته مي بندد و خونريزي مهار ميشود. در اين نوع خونريزي خطر عفوني شدن زخم بيشتر از خطر از دست رفتن خون مطرح است.

    باتوجه به كانون خونريزي، خونريزيها به دو دسته تقسيم مي شوند:

           1) خونريزي داخلي:در خونريزي داخلي،خون از درون عروق خارج شده، ولي داخل بدن باقيميماند.يعني خون به درون حفرات بدن مثل شكم، قفسه سينه، جمجمه و  مي ريزد. اين نوع خونريزي را

     با چشم نمي توان ديد و تشخيص آن مشكل است.

           2) خونريزي خارجي: در خونريزي خارجي، خون از بدن خارج شده و بيرون مي ريزد و غالبا نتيجه ي بريدگي، جراحت جنگي و شكستگيهاي باز استخوان ها ايجاد مي شود.

    علل خونريزي ها:

    از علل خونريزي خارجي مي توان آسيبهاي ناشي از تصادفات، ضربه ها، بريدگي با آلات برنده و صدمات جنگي در اثر گلوله و تركش و را نام برد.

    از علل خونريزي داخلي مي توان آسيب و ضربه در اثر تصادفات، ضربه ها، وارد شدن گلوله به درون احشاء ، برخي بيماريهاي خاص مثل خونريزي گوارشي و اختلالات انعقادي اكتسابي و ارثي را نام برد.

    اهداف كلي در خونريزي ها 

    1ـ شناسايي وضعيت مصدوم و شدت از دست رفتن خون

    2ـ مهار خونريزي

    3ـ تميز نگه داشتن زخم و پوشاندن آن با گاز استريل جهت به حداقل رساندن خونريزي و ممانعت از بروز عفونت

    4ـ انتقال مناسب مصدوم به بيمارستان

     

    كمكهاي اوليه در خونريزي ها

     ــ در ارائه كمكهاي اوليه سرعت عمل به خرج دهيد اما خونسردي خود را حفظ كنيد.                             

        تاخيرممكن است به قيمت از دست رفتن جان مصدوم تمام شود.ــ  علايم حياتي را كنترل كنيد

    ــ مصدوم را به پشت بخوابانيد و پاها را در وضعيت زانوخميده بالا ببريد.

    ـ خونريزي را كنترل كنيد ?!?

    ــ مصدوم را گرم نگه داريد

    ــ مصدوم را در وضعيت استراحت قرار داده و اندام زخمي را بي حركت كنيد

    ــ لباس مصدوم را شل كنيد

    ــ در صورت بروز شوك، پاهاي مصدوم را بالا نگه داريد اما در صورت خونريزي سر و گردن نبايد سر را نسبت به بقيه بدن پايين تر نگه داشت ، چون سبب خونريزي بيشتر مي شود.

    ــ در صورتي كه خون لخته شده باشد، از كندن و تميز كردن آن خودداري كنيد؛ زيرااين كار سبب خونريزي مجدد ميشود.

    ــ هرگز اشيائي مانند چاقو، تكه هاي شيشه و را از زخم خارج نكنيد زيرا امكان تشديد آسيب و خونريزي بيشتر وجود دارد. در اين شرايط، از يك دستمال و يا باند حلقه شده به نام تــامپون استفاده كنيد. توجه داشته باشيد كه  تامپون بايد

     كاملا اطراف جسم را بپوشاند طوري كه وقتي خواستيد روي آن باندپيچي كنيد،

      به جسم فشار وارد نشود.   

    روشهاي مهار خونريزي

    براي اين كار ميتوانيد از چند روش زير استفاده كنيد:

     1ـ بالا نگه داشتن عضو آسيب ديده

     2ـ  فشار مستقيم بر روي محل خونريزي

     3ـ فشار بر روي نقاط فشار (منظور از نقاط فشار، نقاطي هستند كه شريان يا همان سرخرگ اصلي، از آن عبور كرده است.)

     4ـ اگر خونريزي جزئي باشد، خونريزي ممكن است با ريختن آب سرد بر  روي آن بند بيايد.

    5 ـ استفاده از تورنيكت يا شريان بند در خونريزي هاي شديد تورنيكت باند عريزي است كه استفاده از آن به طور صحيح سرخرگ را بسته و مانع خونريزي ميشود. از اين وسيله تنها در موارد بسيار ضروري (نظير قطع سرخرگ بزرگ، قطع عضو و يا عدم مهار خونريزي با روشهاي ديگر)استفاده مي شود.     

     كمكهاي اوليه در خونريزي خارجي

      جهت كنترل خونريزي خارجي بايد چهار مورد اساسي زير به ترتيب وبه سرعت انجام پذيرد :

    1-  فشار مستقيم

    2-  بالا نگه داشتن عضو

    3-  فشار بر نقاط فشار

    4-  استفاده از تورنيكت يا كيسه هوايي

     

    1- فشار مستقيم :

     موثرترين روش در كنترل خونريزي از طريق فشار مستقيم ميباشد كه به يكي از دو روش زير انجام ميگيرد :

      الف- گاز استريل (يا تكه پارچه تميز) را روي محل خونريزي گذاشته وبا دست روي آن فشار وارد شود تا خونريزي قطع گردد.

      ب- قطعه اي گاز استريل را روي محل خونريزي گذاشته وبه وسيله بانداژ محكم آنرا ببنديد تا خونريزي كنترل گردد.

     

    2- بالا نگه داشتن عضو دچار خونريزي :

       اين روش در كنترل خونريزي قسمت هايي از بدن كه امكان قراردادن آنها در سطحي بالا تر از سطح بدن وجود دارد مورد استفاده قرارميگيرد كه به علت نيروي جاذبه ،فشار خونريزي كمتر ميشود .

    توجه : در صورت وجود شكستگي درعضو مربوطه استفاده ازاين روش محدوديت دارد .

     

    3- فشار بر نقاط فشار :

      اگر توسط فشار مستقيم و بلند كردن عضو ،خونريزي قابل كنترل نبود از فشار دادن بر نقاط فشار استفاده ميشود .

     

      نقاط فشار نقاطي است كه شريان هاي اصلي بدن از نزديك سطح بدن و روي استخوانها عبور ميكند و تعدادي از آنها عبارتند از :

     1) در خونريزي هاي دست                  2) در خونريزي هاي پا

    توجه : چنانچه در اين محل ها شكستگي استخواني باشد در استفاده از اين روش محدوديت وجود دارد .

     

    4- استفاده از تورنيكت يا كيسه هوائي :

      اين روش فقط زماني انجام ميشود كه كوشش هاي قبلي جهت كنترل خونريزي موثر واقع نشود ويا در مواقعي كه اندامي قطع گرديده و نگراني درمورد ازبين رفتن بافتهاي پائين تر از محل بستن تورنيكت نباشد .

     روش بستن تورنيكت :

    1-   ابتدا گاز يا دستمالي بر روي بازو قرار دهيد كه علاوه بر نقش حفاظتي باعث افزايش فشار در آن نقطه گردد .

    2- به وسيله باند نواري دستمال فوق را ثابت كنيد. وسپس اهرمي مثل يك تكه چوب يا لوله يا حتي خودكار را روي آن قرار دهيد وباند را بعد از قراردادن آن گره ديگري بزنيد.

    3- اهرم را به حول مركز گره تا اندازهاي بچرخانيد كه خونريزي قطع شود در اينحال اهرم را بوسيله گره ثابت كنيد .

     زمان بستن، تورنيكت را در محلي كه قابل رويت باشد بنويسيد . به هيچ وجه تورنيكت را به منظور خونرساني به اعضا باز نكنيد. چرا كه اين كار كمكي نمي كند و تنها احتمال خطر را براي فرد بيشتر مي كند.

      نكته :   1- اندامي كه با تورنيكت بسته شده حتماً بايد در معرض ديد باشد .

                 2- حتي در زخمهاي ران و بازو تورنيكت حداقل بايد 2 اينچ يا5 سانتي متر بالاتر از آن بسته شود.



    نمايش اطلاعات اين پست
    ارسال نظر
    نام :
    ایمیل :
    سایت :
    پیام :
    خصوصی :
    کد امنیتی :

    صفحات وبلاگ



    [ ]